Nog meer leuke dingen voor de mensen: samen met 27 anderen (uit een heleboel kandidaten) ben ik uitgekozen om te mogen deelnemen aan de BKB Academie. BKB is het campagnebureau van Erik van Bruggen, Alex Klusman en Lennart Booij dat campagnes organiseert, mediastrategieën uitzet, politieke lobby’s initieert en nog een boel andere dingen doet. Waaronder het jaarlijke organiseren van een BKB Academie dus, die is “bedoeld om jong talent te laten delen in de kennis en het netwerk van het bureau BKB.”
Het programma en de profielen van de deelnemers staan er nog niet op, maar die hebben we al toegemaild gekregen: “Jaap (1981) is een nerd. Zou je zeggen als je niet beter wist. Jaap weet alles van nieuwe media en nieuwe technieken. Op zijn cv prijkt een lange lijst van computerprogramma’s die hij beheerst, waarvan we bij BKB dachten dat het obscure hardrockbands uit de Achterhoek waren.” Niks mis met obscure hardrockbands uit de Achterhoek, zeg ik als geboren en getogen Doetinchemmer altijd maar, en daar zullen ze bij BKB vast niet anders over denken.
Aanstaande zaterdag en zondag vindt het kennismakingsweekeinde plaats, waarin we onder meer Frits Huffnagel en Hans van Baalen ontmoeten en ook het PvdA-congres op zondag nog zullen bezoeken. Heb er veel zin in, en zal wellicht nog wat mobloggen (dus per mobiel foto’s en tekst bloggen), om mijn reputatie als web geek maar direct te bevestigen…

Ik ga een paar dagen onderaan de trap, bij de brievenbus, bivakkeren…

Tussen de bedrijven door (erg druk met nieuwe banen bij LUX en School voor de Journalistiek) heb ik kans gezien een stukkie te schrijven voor De Nieuwe Reporter, over de beroepscode voor journalisten die Kees Buijs aan het opstellen is voor de Raad voor de Journalistiek. Er komt later ook nog een follow-up van mijn hand in de vorm van een beschouwend essay, of zoiets, zit er nog een beetje mee te stoeien… Lees het artikel in elk geval hier; hieronder kun je kun je ook de conceptversie van de beroepscode downloaden. De download-url op de Nieuwe Reporter verwijst ook naar dit bestand, dus het hieronder vermelde aantal downloads is inclusief die vanaf de DNR-website.

Erg leuk: sinds een paar weken geef ik een aantal vakken aan de School voor Journalistiek Utrecht. In de onderwijsmodule New Media Lab geef ik een theoretisch vak over de veranderende relatie tussen journalistiek en publiek in de 21e eeuw (Long Tail, crossmedia, burgerjournalistiek – de termen vliegen over tafel) en een meer praktische cursus over screencasting. Maar eigenlijk heb ik beide vakken bij elkaar getrokken, en gaat het erom dat de studenten op hun eigen multimediale weblogs gaan bloggen en screencasten over journalistiek en nieuwe media. Oftewel, allemaal kleine ditisberry’tjes erbij, haha. Hier vind je mijn onderwijsblog. Ik maak daarbij veel gebruik van screencasts: veel studenten hebben niet veel ervaring met weblogs, webvideo en dergelijke; door in een video te laten zien hoe je bepaalde dingen voor elkaar krijgt hoop ik hen in korte tijd een behoorlijk aantal vaardigheden bij te brengen. Hieronder een screencast die ook nuttig kan zijn voor niet-studenten: hoe je weblogartikelen importeert via een RSS-feed (tip: wel eerst zorgen dat je RSS-feed wat langer is en al je weblogartikelen bevat).

Uit de categorie “niets om het lijf”: een kleine screencast die het nieuwe uiterlijk van iTunes laat zien. Noviteiten: automatische toevoeging van albumhoesjes, naadloze afspeelmogelijkheid van liedjes die bedoeld zijn om naadloos in elkaar door te lopen, en een nieuwe iTunes Music Store waar je straks films kunt downloaden. Verder zijn er vernieuwde iPods, en komt Apple met een kastje dat zorgt voor een draadloze verbinding tussen je Mac en je televisie. Een uitkomst, want films kijken wil je toch op je beeldbuis, en kabels trekken door je huiskamer is ook niet alles. Overigens ga ik volgende week een MacBook Pro aanschaffen, en wegens de 160 euro korting doe ik er ook een iPod Video bij. Wat ik nog iets te duur vind is Internet Totaal Plus van T-mobile, waarmee je voor 70 euro per maand overal in Nederland breedbandinternet op je laptop hebt. Toch kan ik niet wachten tot die prijs wat zakt – eindelijk alomtegenwoordig internet!

Het is natuurlijk de slechtste merknaam ooit: Uitzending Gemist, de website waar je op aanvraag programma’s van de publieke omroep kunt bekijken. Waarom slecht? Wel, je hoeft geen briljante visionair te zijn om in te zien dat televisie kijken via internet de toekomst heeft. Momenteel maken we een periode door waarin langzaam maar zeker een synthese van internet en kabeltelevisie plaatsvindt; tijdelijke, onhandige oplossingen met set-top-boxen en videokabels zullen plaats maken voor een andere technologische infrastructuur in huis, zodat men via internet downloadbare of streamende content probleemloos op het televisiescherm in de comfortabele zitkamer kan bekijken. Natuurlijk zullen de bestaande ‘televisiekanalen’ nog een tijdje blijven werken, maar het zal niet lang duren tot de overgrote meerderheid van de bevolking vaker on demand televisie kijkt dan op een ‘uitzending’ (ik vind het woord nu al archaïsch) zal wachten.

Zit je dan, met je merknaam die impliceert dat het gebruik van de on-demand-kijkdienst is bedoeld voor mensen die bij wijze van uitzondering een keer een uitzending hebben moeten overslaan. Zo’n woord dekt over een tijdje de lading domweg niet meer – en doet dat nu al niet meer voor een groeiende groep kijkers. (Want, inderdaad: televisie is hartstikke dood.)

Het gaat natuurlijk om méér dan de naam alleen. De naam ‘uitzending gemist’ wijst op een fundamentelere handicap van veel traditionele media die zichzelf opnieuw moeten uitvinden: het onvermogen om buiten de bestaande kaders te denken. Kwestie van fantasiegebrek? Ook dat, maar het is eigenlijk logisch. Om er een foute marketingterm tegenaan te gooien: je moet out of the box kunnen denken om een bestaande dienst of product te vertalen naar een nieuwe mediaomgeving, die een volstrekt andere structuur en cultuur heeft.

Ik volg de nieuwemedia-initiatieven van de Publieke omroep en andere televisiezenders dan ook met belangstelling. Eerder besprak ik al Videotalent van de NCRV, en nu lees ik dat RTL met een ‘eigen Youtube’ zou komen. Net als bij Videotalent zou het gaan om een website die een brug moet slaan tussen de professioneel geproduceerde programma’s door telesieredacteuren en de op internet stormachtig groeiende hoeveelheid gemaakte amateurvideo’s. Erg interessant: de synthese van amateuristische en professionele content zal logisch gezien ook gelijke tred moeten houden met de samensmelting van televisie en internet in de huiskamer. Toch verwacht ik niet dat deze initiatieven uiteindelijk erg succesvol zullen zijn: tv-bedrijven zijn gewend om te bepalen wat goede content is die uitzendwaardig is, een notie die niet echt compatibel is met de radicaal democratische mores van internetgemeenschappen. Een stelregel die ik al eerder poneerde (ik heb er geen patent op): menselijke aandacht en creativiteit op internet concentreren zich op plaatsen waar mensen zelf maximale vrijheid, macht en verantwoordelijkheid krijgen over hun eigen creaties als de omstandigheden onder welke ze elkaars creaties bekijken.

Het gaat niet om het aanbieden van een uploaddienst voor je filmpjes – dat kan tegenwoordig overal. Een succesvol webvideoplatform met goeie user genterated content creëer je door een kwalitatief hoogwaardige, open, democratische culturele omgeving te scheppen waar mensen zich prettig voelen en waarin ze de mogelijkheid krijgen zich ook in sociale zin tot elkaar te verhouden. Youtube is succesvol omdat er wat te doen is, waar massale videogesprekken plaatsvinden, waar hypes worden geboren en sterven. Ik vraag me af of televisiezenders in staat zijn om onder zulke omstandigheden te opereren – maar ik geef ze graag een kans.

Televisiezenders hebben amateurproducenten twee dingen te bieden. Het eerste is een kanaal met een enorm bereik – de kans dat een groot publiek je filmpje krijgt te zien is ongetwijfeld aanlokkelijk. Het tweede (interessantere) is dat tv-bedrijven zeer veel kennis hebben over bijvoorbeeld productiekwaliteit. Hoe maak je een programma, hoe zorg je met minimale middelen voor goede belichting, hoe monteer je een snelle reportage? Door zulke kennis open te stellen voor amateurs kan er in elk geval een interessante productieomgeving op internet worden gecreëerd (Wouter van Amerongen meldde dat Videotalent.nl dat ook gaat doen) – maar dat is geen garantie voor succes.

Kijk eens aan, webdesigner (van Textdesign) Monchito heeft z’n Monlog ‘n kleine kickstart gegeven; er wordt weer geblogd. Na een adempauze van een maand of mat slinkt de traffic tot minimale proporties, dus een paar bezoekers via Ditisberry is mooi meegenomen voor de heer Eikemans. Einde nieuwsflits.