Zoekende naar een programma zoals Articulate Engage voor de Mac, kwam ik op het idee de mogelijkheden van PowerPoint-variant Keynote eens nader te verkennen. En ja hoor: het is mogelijk een presentatie te maken die je exporteert als interactieve Quicktimefilm. Geen Flash dus, al heb ik het daar in de video wel over; ik kwam er later pas achter dat geëxporteerde Flash-films geen opgenomen Quicktime-filmpjes ondersteunen. Zie het resultaat hier; het voorbeeld doet tevens dienst als uitleg met tips hoe je dit met Keynote precies kunt doen. Toch werkt het niet vlekkeloos: het eerste scherm wordt automatisch doorgespoeld, en om de een of andere reden lukt het niet altijd om van tip 2 naar tip 3 te navigeren.
Tip 3 is dan ook alweer hopeloos achterhaald: je moet exporteren als Quicktime-film om dit resultaat te bereiken.

Zojuist in een aantal etappes (ben altijd bang dat een of ander beveiligingssysteem me als spammer aanmerkt als ik een mailtje naar te veel mensen tegelijk stuur) een adreswijziging gestuurd. Al tikkende kwam ik op het idee een persoonlijke nieuwsbrief te beginnen, die ik eens in de paar maanden gebruik om geïnteresseerden op de hoogte te houden van wat ik uitspook. Da’s een handig instrument, zeker voor de 99 procent van de mensen die ik ken die geen RSS of Twitter gebruiken. Hieronder het verhuisbericht gecopypastet; die nieuwsbrief is hier te vinden.

Beste vrienden, familie, kennissen en relaties,

het kan verkeren. 4 juli was ik nog bij LUX in Nijmegen in dienst als programmamaker debat & nieuwe media, een dag later reed ik als fulltime bestierder van mijn onderneming Stronks Nieuwe Media in een grote verhuiswagen naar Rotterdam. Mét Marjolein en kat Moppie, uiteraard. Voor wie langs wil komen: de koffie staat klaar!

De KvK en de Belastingdienst heb ik verteld dat ‘dienstverlening op het gebied van publiceren op internet: advisering, training en uitvoering’ tot de bedrijfsactiviteiten mogen worden gerekend, en dat dekt de lading eigenlijk best aardig. Wat daar zoal onder valt: video’s en artikelen, cursussen en presentaties over nieuwe media, en strategisch communicatie-advies aan organisaties (van cultuurpodium LUX Nijmegen tot projectorganisatie Zuidas Amsterdam) die met weblogs, mashups, online video en/of social networks aan de slag willen willen.

Nieuwsbrief

Voor wie periodiek (maximaal zesmaal per jaar) per e-mail op de hoogte wil blijven van mijn bezigheden, is het mogelijk je in te schrijven voor een nieuwsbrief (abonneren is ook mogelijk door mij even een mailtje te sturen):

Ik heb niet de illusie dat hele volksstammen zich hierop zullen abonneren, maar wie zo nu en dan wil horen wat die Jaap zoal uitspookt is het een handig instrument. De bedoeling is om deze nieuwsbrief het niveau van de eentonige opsomming van bezigheden te laten ontstijgen, door ook tips, inzichten en andere hopelijk nuttige informatie bij te sluiten en de boel ook een beetje leuk op te schrijven. De eerste wordt begin augustus verstuurd. Goed, dan nu mijn nieuwe contactgegevens:

Stronks Nieuwe Media / Jaap Stronks
Soetendaalseweg 55A
3036 EK Rotterdam
tel +31 641841672
fax +31 848326342
jaap [at] jaapstronks.nl
http://www.jaapstronks.nl/
skype: jaapstronks

Tot ziens in Rotterdam of elders!

Samen met @pvdp organiseer ik 1 augustus 2008 een Twitterborrel in Rotterdam, want echt biertjes smaken beter. Het lijkt me erg leuk om de andere Rotterdamse ‘Twitterazi’ eens in levenden lijve te ontmoeten, voor zover dat niet al is gebeurd. En de aanmeldingen komen al binnen, dus het gaat hoe dan ook gezellig worden. Hou de pagina op Twitterborrel.Ning.com in de gaten voor meer info, waaronder een overzicht van wie van de partij zal zijn. Locatie is in elk geval café Dizzy, hier te vinden.

Dit bericht schrijf ik in de trein op mijn iPhone, nadat Stefan de Vries me tipte dat de weblogmakers van Wordpress een iPhone-app hebben gemaakt, inclusief de mogelijkheid foto’s bij te voegen. Downloaden kan hier.

Jeff Jarvis, the guy with the top spot in my RSS reader, has grown tired of ‘curmudgeons’ (bad-tempered people with stubborn notions) – they’re just slowing him down in his quest for the future of journalism:

[O]ne of them issued the usual yes-buts, such as, “Well, have you looked at the home page of YouTube, huh?” I said he was wasting my time[.]

Jay Rosen responds (’You have to persist’), to which Jarvis replies:

I suppose what you’re saying is that we should — we even have a duty to — grab their hands off the wheel and save the boat. What I’m saying is that I’m not at all sure that is worth the time and effort (and frustration) anymore.

Is that true? For Jeff Jarvis, it very well may be. I mean that without a hint of sarcasm: he’s at the steering wheel of the train to the future of journalism, and guys like that shouldn’t be slowed down by passengers who are still unsure of which train to catch – or where the train station is. Or why they should go some place else, or what a train is – sorry, you get the point.

But for the rest of us: there are a lot of people out there who may seem curmudgeonly, or who happen to hang out with curmudgeons more than is good for them. Jeff Jarvis has had his fair share of people reciting Andrew Keen arguments (to the extent that he ’s tempted by the idea of burning Keen’s book, The Cult of the Amateur), but I have to give Keen credit for exposing a wider audience to the discussion about the promise of online media – even though the guy is only half half right: half the time half right, half the time plain wrong.

The online revolution is about change. Most people don’t like change, because – well, because it’s different. They’re uncertain, stubborn and sometimes a bit stupid – all perfectly natural behaviour, I’d say. Which results in endless discussions, conferences and presentations where people like Jeff Jarvis are confronted by ‘curmudgeons’ throwing tired clichés at him.

But like Warren Harrison says, curmudgeons aren’t born that way. They are a natural byproduct of change. They need people who talk to them. Sure, some are beyond saving and should be ignored, fired, whatever. But should we ignore someone like Andrew Keen, becasue he apparently ‘doesn’t get it’? Should we abandon everyone who ‘doesn’t get’ the fact that the ship is sinking?

Some people should, so they can move ahead and look for new land. Me, I’ll go and convince some more people and point at the rising waters – and I’ll take on any curmudgeon who’ll cross my path, any day of the week.

Update: don’t miss Jay Rosen’s insightful comment:

The curmudgeon type is not only a product of that culture but deeply expressive of it. If you believe that meeting the challenge of new media means for serious journalists a new culture surrounding the work–expressive but of different ideas and possibilities– then the curmudgeon type is a good place to start simply because it reflects so much of the old. There’s a lot of distilled pressthink in it.

(Some of my posts are in English. They have their own category and RSS feed.)

Midomi, een gratis programmaatje voor de iPhone, kan het liedje raden dat je zingt (of neuriet) of dat door je luidsprekers schalt. Het is een alternatief voor de app Shazam, die echter niet het zelf zingen of neuriën van je favoriete deuntjes ondersteunt – bij mij werkte het in elk geval niet. Werkt Midomi wel? Ik testte het met het laatste liedje dat ik hoorde vandaag – toen ik met de wachtmuziek van Tele2 werd geconfronteerd. Bekijk de video, met een cameo van Moppie (directe link naar MP4-versie hier):

Een dik halfjaar geleden begon ik Stronks Nieuwe Media, mijn bedrijfje waarin ik mijn freelance-activiteiten bundel. Tot op heden deed ik dat voor vijftig procent, naast mijn baan als programmamaker Debat & Nieuwe Media bij LUX in Nijmegen.

En nu? Nu ben ik 100 procent zelfstandig ondernemer in Rotterdam. Vorige week in twee dagen tijd die stap gemaakt: ik verhuisde de dag na mijn laatste werkdag in LUX. En het bevalt goed! Het afgelopen halfjaar heb ik onder meer een aantal nieuwemediaproducties gedraaid, workshops over nieuwe media gegeven, les gegeven aan de School voor Journalistiek, journalisten een stoomcursus internetjournalistiek gegeven, en heb ik de ontwikkeling van een nieuwemediastrategie voor LUX en projectorganisatie Zuidas op me genomen.

Maar nu gaat het feest pas echt beginnen. Met een goed geëquipeerde werkkamer (lees: een tuintafelblad op vier verhuisdozen, maar wél met veel ruimte en een nieuwe flatscreen) en een boel meer uren te besteden heb ik pas echt tijd en energie om mooie dingen te maken. Wat u van mij kan verwachten: vooral meer eigen projecten. Blogposts hier en elders, artikelen, video’s – maar ook hele themawebsites en groepsblogs – er zit al het een en ander in de pijpleiding. En nog meer getwitter, vrees ik ;-)

Er is nog wel een hoop werk aan de winkel. Een total makeover voor deze weblog, bijvoorbeeld, met een multi-inzetbare huisstijl, enzo. En online-versies van presentaties die ik geef (wat moeilijk is, omdat ik altijd afwijk van vooraf geprepareerde keynotes). Een nieuw, fatsoenlijk en overzichtelijk portfolio. Et cetera, et cetera.

Maar de basis is gelegd. Een nieuwe stad, een nieuw huis, een nieuwe iPhone, een verse installatie van Leopard op m’n MacBook Pro en genoeg tijd om stuk te slaan – dat gaat helemaal goed komen. Ik heb er zin an!