9 Sep
Het is natuurlijk de slechtste merknaam ooit: Uitzending Gemist, de website waar je op aanvraag programma’s van de publieke omroep kunt bekijken. Waarom slecht? Wel, je hoeft geen briljante visionair te zijn om in te zien dat televisie kijken via internet de toekomst heeft. Momenteel maken we een periode door waarin langzaam maar zeker een synthese van internet en kabeltelevisie plaatsvindt; tijdelijke, onhandige oplossingen met set-top-boxen en videokabels zullen plaats maken voor een andere technologische infrastructuur in huis, zodat men via internet downloadbare of streamende content probleemloos op het televisiescherm in de comfortabele zitkamer kan bekijken. Natuurlijk zullen de bestaande ‘televisiekanalen’ nog een tijdje blijven werken, maar het zal niet lang duren tot de overgrote meerderheid van de bevolking vaker on demand televisie kijkt dan op een ‘uitzending’ (ik vind het woord nu al archaïsch) zal wachten.
Zit je dan, met je merknaam die impliceert dat het gebruik van de on-demand-kijkdienst is bedoeld voor mensen die bij wijze van uitzondering een keer een uitzending hebben moeten overslaan. Zo’n woord dekt over een tijdje de lading domweg niet meer – en doet dat nu al niet meer voor een groeiende groep kijkers. (Want, inderdaad: televisie is hartstikke dood.)
Het gaat natuurlijk om méér dan de naam alleen. De naam ‘uitzending gemist’ wijst op een fundamentelere handicap van veel traditionele media die zichzelf opnieuw moeten uitvinden: het onvermogen om buiten de bestaande kaders te denken. Kwestie van fantasiegebrek? Ook dat, maar het is eigenlijk logisch. Om er een foute marketingterm tegenaan te gooien: je moet out of the box kunnen denken om een bestaande dienst of product te vertalen naar een nieuwe mediaomgeving, die een volstrekt andere structuur en cultuur heeft.
Ik volg de nieuwemedia-initiatieven van de Publieke omroep en andere televisiezenders dan ook met belangstelling. Eerder besprak ik al Videotalent van de NCRV, en nu lees ik dat RTL met een ‘eigen Youtube’ zou komen. Net als bij Videotalent zou het gaan om een website die een brug moet slaan tussen de professioneel geproduceerde programma’s door telesieredacteuren en de op internet stormachtig groeiende hoeveelheid gemaakte amateurvideo’s. Erg interessant: de synthese van amateuristische en professionele content zal logisch gezien ook gelijke tred moeten houden met de samensmelting van televisie en internet in de huiskamer. Toch verwacht ik niet dat deze initiatieven uiteindelijk erg succesvol zullen zijn: tv-bedrijven zijn gewend om te bepalen wat goede content is die uitzendwaardig is, een notie die niet echt compatibel is met de radicaal democratische mores van internetgemeenschappen. Een stelregel die ik al eerder poneerde (ik heb er geen patent op): menselijke aandacht en creativiteit op internet concentreren zich op plaatsen waar mensen zelf maximale vrijheid, macht en verantwoordelijkheid krijgen over hun eigen creaties als de omstandigheden onder welke ze elkaars creaties bekijken.
Het gaat niet om het aanbieden van een uploaddienst voor je filmpjes – dat kan tegenwoordig overal. Een succesvol webvideoplatform met goeie user genterated content creëer je door een kwalitatief hoogwaardige, open, democratische culturele omgeving te scheppen waar mensen zich prettig voelen en waarin ze de mogelijkheid krijgen zich ook in sociale zin tot elkaar te verhouden. Youtube is succesvol omdat er wat te doen is, waar massale videogesprekken plaatsvinden, waar hypes worden geboren en sterven. Ik vraag me af of televisiezenders in staat zijn om onder zulke omstandigheden te opereren – maar ik geef ze graag een kans.
Televisiezenders hebben amateurproducenten twee dingen te bieden. Het eerste is een kanaal met een enorm bereik – de kans dat een groot publiek je filmpje krijgt te zien is ongetwijfeld aanlokkelijk. Het tweede (interessantere) is dat tv-bedrijven zeer veel kennis hebben over bijvoorbeeld productiekwaliteit. Hoe maak je een programma, hoe zorg je met minimale middelen voor goede belichting, hoe monteer je een snelle reportage? Door zulke kennis open te stellen voor amateurs kan er in elk geval een interessante productieomgeving op internet worden gecreëerd (Wouter van Amerongen meldde dat Videotalent.nl dat ook gaat doen) – maar dat is geen garantie voor succes.
: 
Abonneer je op de af en toe verschijnende e-mailnieuwsbrief van Stronks Nieuwe Media:
Geef een reactie
2 reacties op "Analyse: webvideo-initiatieven van tv-zenders"
In plaats dat ze een keer “samenwerken”, maar nee, iedereen moet weer alles op zijn eigen manier doen waardoor de consument straks zit opgezadeld met 14 verschillende technieken. Wel/geen flash, apple, wma of een ander toekomstig format. En wie wordt er de dupe van: wij dus. Het wordt alleen maar ingewikkelder voor de doorsnee consument. Niet dat ik pleit voor een monopolypositie, maar 1 format waar iedereen aan mee zou werken, zou het wel een stuk makkelijker maken. Wat je zegt over Youtube is meer dan waar. Als we allemaal onze eigen dienst beginnen, is de 90% binnen notime weer verdwenen. Maar samenwerken is natuurlijk niet profitable…….
Over die naam: ik denk dat die juist precies goed gekozen is voor het moment. Wanneer de gemiddelde tv-kijker daadwerkelijk toe is aan ‘on demand’ is Uitzending Gemist wel weer toe aan een facelift, met nieuwe naam, url en logo. Geld zat bij de Publieke Omroep. ;-)