30 okt
Bart Frouws op de mail: hij schrijft voor het blad Freem over sociale netwerken en vraagt me wat ik vind van ‘defrienden’, dat zou toch dé trend van 2009 worden? Dat heb ik zelf nooit beweerd – ik vond het begrip tamelijk onzinnig en de discussie eromheen van weinig diepgang getuigen – maar ik heb ‘m alsnog wat teruggeschreven. Dus plaats ik het ook hier maar:
Het ‘defrienden’, voor zover van enige significante omvang, is het symptoom van een groeistuip van sociale netwerktechnologie die zich blijft ontwikkelen om voldoende schaalbaar en flexibel te zijn om aan te sluiten bij de complexiteit van menselijk sociaal gedrag.
Mensen onderhouden complexe sociale relaties met verschillende overlappende groepen en sociale sferen. Sociale netwerktechnologie moet op een elegante, intelligente wijze recht doen aan die complexiteit. Het is zonneklaar dat eenvoudige symmetrische relaties (zoals bij Hyves of MSN Messenger) of asymmetrische relaties (zoals bij Twitter) niet flexibel genoeg zijn om recht te doen aan de sociale realiteit. Het begrip ‘vriend’ is online dan ook aan enige inflatie onderhevig – gisteren voegde staatssecretaris Frans Timmermans mij toe als vriend op Facebook, terwijl ik de beste man nog niet heb mogen ontmoeten.
Nogal wiedes dat gebruikers van Facebook zich dan in allerlei bochten wringen om met beperkte technologie de sociale werkelijkheid proberen vorm te geven: ze voegen bijvoorbeeld hun hele school toe als ‘vrienden’, wat in de VS heel gebruikelijk is. Dat leidt weer tot het verlies van intimiteit: je betere vrienden verdwijnen zo in het geraas van alle anderen. Relatieve onbekenden ‘defrienden’ is dan symptomatisch voor het meer wezenlijke probleem dat technologie nog niet schaalbaar en flexibel genoeg is om verschillende gradaties van sociale nabijheid te faciliteren.
Maar daar komt verandering in: Facebook laat je vrienden in groepjes verdelen en ook Twitter introduceert nu ‘lists’ om eenvoudig bepaalde groepen mensen te volgen. Stappen in de goede richting, maar we zijn er nog láng niet..
: 
Geef een reactie
1 reactie op "Defrienden, hoe zat het daar ook weer mee?"
Een zekere mate van defriending hoort inderdaad bij de groei van sociale netwerken, lijkt me. Ik vraag me af of die lijsten en groepen van ‘vrienden’ gaan werken. Hyves heeft het geprobeerd met de mogelijkheid relaties aan te geven, maar daar kijkt volgens mij nooit iemand naar, ik niet in ieder geval…
Wat betreft Twitter: ik gebruik wel groepen in de TweetDeck-software, maar voor mij werkt het niet optimaal, omdat ik toch al die groepen steeds bekijk, bang als ik ben om iets te missen. Dan defriend ik liever mensen van wie de tweets me achteraf toch te weinig interesseren. Dat houdt mijn eigen Twitter-universum overzichtelijk, en ik hoef voor mijn gevoel niets te missen.
Je moet ingelogd zijn om te mogen reageren.