Albert Benschop in de NRC: een weblog is een soort daboek op internet. Daar schreef ik al eerder over. Ik ga bijhouden hoe vaak die tenenkrommende vergelijking wordt gemaakt in de Nederlandse dagbladen.

Overigens is het pleidooi voor een beschavingsoffensief onder weblogs niet eens heel slecht. Benschop heeft verder duidelijk geen verstand van zaken, als ik zo vrij mag zijn. “De chronologische ordening van informatie op weblogs houdt een belangrijke beperking in. Systematische structurering van informatie ontbreekt. Je kunt een blog op tijd doorzoeken, niet op thema”, zegt de beste man. Wel, meneer Benschop, naast zoekmachines bestaat er ook zoiets als tagging. En bestaat er zoiets als Wikipedia, waar weblogs naar kunnen verwijzen als perfecte aanvulling op weblogs als non-chronologisch medium. Als je bijvoorbeeld kijkt naar De Nieuwe Reporter, waar structureel wordt ‘getagd’, op basis van tags ook externe artikelen worden gerangschikt, en bovendien een koppeling wordt gemaakt naar een interne wiki die dient als een blijvende opslagplaats, kom je tot de conclusie dat juist weblogs en andere internetmedia bij uitstek geschikt zijn om informatie op thema te ordenen en blijvend doorzoekbaar te maken. In tegenstelling tot kranten, waar het gebruik is ingesleten om alles wat in de krant is gepubliceerd terstond te vergeten.

De tegengestelde conclusie van Benschop is typerend voor een niet-bloglezer. Iemand die af en toe vluchtig wat blogs langssurft, denkt dat misschien. Maar die chronologische verdeling is helemaal niet zo belangrijk. Weblogs hebben een minder grote inhoudelijke reikwijdte, en schrijven vaak over een beperkt aantal onderwerpen. Lezers weten dat en komen daarvoor terug. Weblogartikelen zijn vaak ook geen afgeronde publicaties zoals krantenartikelen dat zijn, maar slechts een onderdeel van een lange discussie die meestal geen einde heeft. Benschop suggereert dat juist kranten zich en dergelijke werkwijze eigen zouden kunnen maken, maar dan spelen ze een uitwedstrijd. De thuisploeg, de webloggers, is dat kunstje er met de paplepel ingegoten.

Toch kunnen kranten daar wel degelijk een inhaalslag maken, omdat ze nu eenmaal een enorm archief, veel expertise en een rijke traditie hebben. Als ze beseffen dat ze geld kunnen verdienen door het verlenen van diensten op basis van een opgengesteld archief, in plaats van te denken dat verdiend moet worden op basis van het verkopen van de toegang tot het archief, dan is dat mogelijk. Maak informatie doorzoekbaar door middel van een tagsysteem op basis van onderwerp, auteur en andere kenmerken; open dossierpagina’s (wiki-pagina’s) waar de dagelijkse berichtgeving naadloos op kan aansluiten. Maak van werkelijk alles rss-feeds, en gebruik alle mogelijkheden op het gebied van data-mining die er zijn. Publiceer een API, zodat externe ontwikkelaars applicaties kunnen bouwen die gebruik maken van die schat aan archieven die nu nog worden afgeschermd. Dan kun je diensten leveren waar weblogs op bepaalde fronten nooit tegenop kunnen.

Stem of voeg toe aanUitleg over het gebruik van deze icons :  Plaatsen/stemmen op NUjij Plaatsen/stemmen op eKudos Plaatsen/stemmen op MSN Reporter Plaatsen/stemmen op Digg Stumble it! Voeg dit artikel toe aan Del.icio.us Voeg toe aan je Google bladwijzers Voeg toe aan je Facebook-profiel Abonneer je op de RSS-feed van deze site Verstuur deze pagina per e-mail via Feedburner