Oeps, het internet vergeten

Hoe kun je een debat organiseren over de functie en positie van de grote kwaliteitskranten in de Nederlandse maatschappij, en daarbij in slagen het niet eenmaal over internet te hebben? Het antwoord laat zich moeilijk raden. Terwijl ik langs de verschillende websites van Nederlandse debatcentra rondsurfte om eens te kijken hoe zij gebruik maken van nieuwe media, kwam ik dit verslag tegen van een debat van alweer een week of zes geleden, gehouden in de Rode Hoed, onder leiding van Clairy Polak. Uitgever en voormalig Elsevier-hoofdredacteur Hendrik Jan Schoo komt min of meer in de buurt:

Schoo ziet dat de rol van de kranten is veranderd doordat de samenleving pluriformer is geworden en doordat er sprake is van een ‘andere openbaarheid’, waarin de betekenis van politiek, economie en buitenland is afgenomen. Een kloof tussen krant en lezer ziet hij niet zonder meer: er is wel een heftige reactie geweest die wel de opstand der burgers is genoemd, maar veel lezers zijn toch tevreden over hun krant. ‘Het probleem is meer dat steeds minder jongeren geïnteresseerd zijn in de centrale onderwerpen en anders geïnformeerd willen worden.’

Ze willen anders geïnformeerd worden, goed hoor. Communicatiewetenschapper Kleinnijenhuis (o.a. van De puinhopen in het nieuws, vond ik een matig boek) vult aan: ‘De krant presenteert een verbrokkeling aan onderwerpen en invalshoeken die voor jongeren niet te begrijpen is. Er zijn geen simpele verhaallijnen meer.’

Stel daar tegenover het nieuws dat uit onderzoek blijkt dat 57 procent van Amerikaanse tieners gekarakteriseerd kan worden als content creators; mediamaken wint het van mediagebruiken, concludeert communicatiewetenschapper Mark Deuze. Het wil niet zeggen dat de krant als zodanig is verouderd – mediavormen verdwijnen gewoonlijk niet – maar als je de eigen maatschappelijke positie bediscussieert met alle grote jongens van de Nederlandse journalistiek, en je slaagt erin nieuwe media en nieuwe vormen van mediagebruik in het geheel niet te noemen, is dat een prestatie van formaat. In negatieve zin, welteverstaan.
—
Nog wat leuke nuggets: Pamela Hemelrijk (die in Metro altijd dingen roept over de Linkse Kerk, weet u wel) vanuit de zaal: ‘Ik ken talloze voorbeelden van onderwerpen die uit de krant worden gehouden, zoals het gevaar van arsenicumvergiftiging door geïmpregneerd hout.’ Dankjewel Pamela! Ook Micha Kat, net als Hemelrijk tot vorig jaar vaste medewerker van Theo van Goghs website De Gezonde Roker (waar hij zure stukjes schreef over de NRC omdat hij een ontslag bij die krant nooit heeft kunnen verkroppen): ‘De enquête van het NRC naar de wenselijkheid van een Europese grondwet is aantoonbaar gemanipuleerd!’ Dankjewel Micha!

Stem of voeg toe aan :