27 aug
Uitnodiging van PR-bureau in de bus: vanavond om middernacht is de midnight release van Snow Leopard, ofwel Mac OS X 10.6, het nieuwe besturingssysteem van Apple. Iedereen is welkom, maar uitgenodigde bloggers/reviewers krijgen de upgrade van Leopard naar Snow Leopard cadeau – én een iPod Nano.
Ik heb geen ervaring met cadeautjes. Wel is bekend dat je als journalist de schijn van omkoopbaarheid moet vermijden; aan de andere kant worden er vaak genoeg luxe persreizen georganiseerd door technologiebedrijven. Waar ligt de grens? Wat mag je aannemen, wat moet je weigeren? Wat het nog lastiger maakt: er zijn veel grijstinten tussen de persoonlijke blogger, een professionele blogger of een krantenjournalist. Met name ook als het gaat om verwachtingspatronen. Niemand vindt het misschien raar als ik voor mijn recensie op jaapstronks.nl een cadeautje krijg (mits ik dat netjes vermeld), maar het is vreemder wanneer ik dat voor Bright zou doen.
Los van die vraag denk ik dat belangrijker is dat je als blogger of journalist transparant opereert en vermeldt wat je cadeau hebt gekregen. Daarnaast zou je al te grote cadeau’s sowieso moeten weigeren. Snow Leopard (twv 29, euro) en een iPod Nano? Dat lijkt me nét iets aan de luxe kant. Hoewel: Snow Leopard heb ik al vooraf besteld als family pack, en die iPod Nano hoef ik niet en geef ik toch weg. Is het dan minder erg? Een creatieve oplossing is misschien beter: geef de cadeautjes weg aan je lezer.
Stand van zaken op Twitter:
Gewoon doen, zeggen @fackeldeyfinds, @_pim_, @roytanck, @jochemgeerdink, @mvanblom, @sendepause en @paulblok. Niet doen, zeggen @pvdp en @alper. Wat zou jij doen?
: 
Geef een reactie
14 reacties op "Mag je als blogger cadeautjes aannemen voor recensies?"
Ik zou het kadootje weggeven aan de eerste die een reactie geeft op je blog.
Inderdaad, cadeaus weiger je of je geeft ze weg aan de lezer.
Als je over muziek of films blogt is het volkomen gebruikelijk dat je CD’s en DVD’s toegestuurd krijgt. Een retourenvelop ontbreekt dan structureel. Is dat omkoperij? Een recensie-exemplaar (ook van dure spullen) vind ik op zich niet vreemd.
De Nano maak het in dit geval raar. Dat is puur een kado. Puur paaien dus. Weggeven helpt voor de gemoedsrust wellicht, maar verandert niets aan de deal met Apple. Ik zou overwegen die niet aan te nemen.
werkelijk transparantie bereik je denk ik pas als je het weggeeft aan een lezer door middel van een actie of wedstrijd: je publiek ziet dan wie er wint en waarom. geef je ‘t cadeau ‘gewoon’ weg, dan is die mate van transparantie er niet en ‘moet’ je publiek je maar gewoon geloven.
Deze discussie wordt op de SvJ in Utrecht ook vaak gevoerd. Neem je een videorecorder van de Panasonic-wielerploeg aan tijdens een perspresentatie?*. Ga je mee op een reis?
Ik hoorde dat iedereen tijdens de lancering van de E-reader eentje mocht meenemen om te testen en erna te houden.
Ik vind dat geenszins erg. Ik denk dat je zoiets sterk gescheiden kunt houden. PR heeft ook belangen. Ik ga echt niet positiever schrijven over een product of gadget als ik ‘m cadeau krijg.
Ongeacht de uitkomst: negatieve media-aandacht is ook aandacht. PR-mensen weten dat.
Draai het om: schrijf jij anders over Snow Leopard als je wel de oordopjes van de Nano in je oren hebt zitten?
Ik waan me niet in de illusie dat een mens niet beïnvloedt wordt, maar ik denk dat als je weet van wie je wat krijgt – en daar sterk rekening mee houdt – je best zo’n ‘cadeautje’ mag aannemen.
Vind je een PR-man of vrouw toevallig heel aardig, of heel stom, dan heeft dat bij wijze van spreke natuurlijk ook consequenties.
* = Inderdaad. De Panasonicwielerploeg bestaat niet meer. Het is een wat bejaard voorbeeld. Het zal met de leeftijd van de SvJ-docent te maken hebben.
Hou maar op ik weet al genoeg!
apple moet dus mensen omkopen om goede dingen over hun producten te vertellen, dat kan alleen maar slechte troep zijn dus. ik koop nooit meer iets van apple. oh wacht, ik heb eigenlijk ook nog nooit wat van apple gekocht…
in elk geval, on topic, het spreekt voor zich dat je een slecht mens bent als je je om laat kopen om iets positiefs te zeggen over een product, het is een vorm van liegen.
Hier een niet-zo-bejaarde ex-SvJ-docente (bouwjaar 1974) die het voorbeeld van de Panasonicploeg ook gebruikte toen die allang ter ziele was. Dat voorbeeld kwam uit een groot NVJ-onderzoek uit de jaren negentig. We moesten dat voorbeeld gebruiken, omdat we daarvan de antwoorden van de respondenten hadden. Stiekem veranderde ik de naam van de wielerploeg wel eens.
Inmiddels zijn die antwoorden geen fuck meer waard, de moraal is danig veranderd. Nu heeft geen enkele docent dus nog reden om een dode wielerploeg in zijn/haar lessen te gebruiken.
Een nano maar?! Typisch voorbeeld van en hoffelijkheidje dat tussen servet en tafellaken in zit. Een Iphone+gratis abo is wel pure omkoperij die je acuut moet weigeren. Een nanootje is in dat licht een belediging, die je dus óók moet weigeren, omdat het nog steeds omkoperij is, maar dan in de lijn van spiegeltjes en kraaltjes. Ze geven het om je mild te stemmen en denken dat dat al met een nanotje gepiept is. Zo goedkoop ben je toch niet? :-)
De software gratis: logisch, dat is het faciliteren van je beroepsuitoefening.
Ik begrijp het probleem niet zo. Zolang jij in het stuk vermeldt dat je een superkekke iPod nano hebt gekregen in een poging je om te kopen, is er toch niets aan de hand?
In een krant past het niet bij de cultuur om aan het eind van het stuk te vermelden dat ‘de auteur een kekke iPod nano heeft gekregen door op te komen dagen op de perspresentatie’, maar op een blog staat dat helemaal niet raar.
Transparantie is geboden, zoals altijd, en zolang je dat aanhoudt zullen weinig reaguurders je kwalijk nemen dat je een cadeautje hebt aangenomen.
Dank voor de reactie. Ben het eens met Alexander.
Misscien mijn reacties van twitter ook hier maar even aan toevoegen:
@jaapstronks n cadeau is zichtbaar, maar we laten ons continu omkopen: kop koffie, vriendelijke glimlach, adviesje via twitter,
heb ooit in voorb op O-Europareis geleerd dat we een materiele kijk op omkoping hebben hier. Wij doen het vooral immaterieel
Moraal van dit verhaal: omkopen (of hoe je het in vriendelijkere termen ook zou willen noemen) doen we allemaal en continu. In Nederland (en rest van de Westerse wereld) doen we het vooral met het onderhouden van goede relaties, bv dat kopje koffie, die vriendelijke glimlach, dat adviesje via twitter, die reactie op een blogpost: Het is iets van onze cultuur om moeite te hebben met fysieke cadeautjes. Maar als je – ondanks welke soort cadeautjes dan ook – integer blijft is er niets aan de hand.
In dit geval: Jaap, gewoon je (objectieve, kritische) recensie maken. En de suggestie van Alexander is er eentje die ik zeker deel.
Je krijgt zo’n kado natuurlijk wel om je waarneming te beïnvloeden, anders zouden ze het niet geven.Ik denk dat het niet zoveel kwaad kan als het om ‘kleinigheden’ (grijs gebied, moet je zelf maar inschatten) gaat en je het erbij vermeld.
Dat is vanuit de praktijk gedacht en lijkt me niet zo problematisch, t is eigenlijk ook wat Alexander zegt. Maar als je als ideaal hebt om totaal onafhankelijk en objectief te bloggen dan kan je maar beter helemaal niets aannemen en dat ergens op je blog vermelden.
Ik zei niet ‘gewoon doen’ maar zei ‘als je het doet dan zou ik het wel vermelden’. En dat is toch echt iets anders. Overigens zou ik er zelf voor kiezen om me niet in dit grijze gebied te begeven.
Om Snow Leopard te recenseren, heb je Snow Leopard nodig, dus daar geen probleem. Maar die Nano, nee, juist niet omdat je nog moet recenseren.
Je moet ingelogd zijn om te mogen reageren.